"nikt nie ma większej miłości..."

... miłość wszystko przetrzyma ...

"On, istniejąc w postaci Bożej,
nie skorzystał ze sposobności, 
aby na równi być z Bogiem,
lecz ogołocił samego siebie, 
przyjąwszy postać sługi

stawszy się podobnym do ludzi.
A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka,
uniżył samego siebie,
stawszy się posłusznym aż do śmierci -
i to śmierci krzyżowej."
List do Filipian 2, 5-8

... miłość poszukuje dobra innych a nie siebie samej...
"Dlatego musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał sie miłosiernym i wiernym arcykapłanem wobec Boga dla przebłagana za grzechy ludu. W czym bowiem sam cierpiał będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom"
List do Hebrajczyków 2, 17-18





... miłość tak cicho przychodzi i przechodzi ... tak jest delikatna ...
... cóż oddam Ci Jezu za Twoje poświęcenie?..
... czy mogę Ci czegoś odmówić?...

***





Księga Izajasza
"Czwarta pieśń Sługi Pańskiego: Jego cierpienia, śmierć i chwała"

^{52 13} Oto się powiedzie mojemu Słudze, 
wybije się, wywyższy i wyrośnie bardzo. 
¹⁴ Jak wielu osłupiało na Jego widok - 
- tak nieludzko został oszpecony Jego wygląd 
i postać Jego była niepodobna do ludzi - 
¹⁵ tak mnogie narody się zdumieją, 
królowie zamkną przed Nim usta, 
bo ujrzą coś, czego im nigdy nie opowiadano, 
i pojmą coś niesłychanego.
^{53 1} Któż uwierzy temu, cośmy usłyszeli? 

na kimże się ramię Pańskie objawiło? 

² On wyrósł przed nami jak młode drzewo 

i jakby korzeń z wyschniętej ziemi. 

Nie miał On wdzięku ani też blasku, 

aby na Niego popatrzeć, 

ani wyglądu, by się nam podobał. 

³ Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi, 

Mąż boleści, oswojony z cierpieniem, 

jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa, 

wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic. 

⁴ Lecz On się obarczył naszym cierpieniem, 

On dźwigał nasze boleści, 

a myśmy Go za skazańca uznali, 

chłostanego przez Boga i zdeptanego. 

⁵ Lecz On był przebity za nasze grzechy, 

zdruzgotany za nasze winy. 

Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, 

a w Jego ranach jest nasze zdrowie. 

⁶ Wszyscyśmy pobłądzili jak owce, 

każdy z nas się obrócił ku własnej drodze, 

a Pan zwalił na Niego 

winy nas wszystkich. 

⁷ Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, 

nawet nie otworzył ust swoich. 

Jak baranek na rzeź prowadzony, 

jak owca niema wobec strzygących ją, 

tak On nie otworzył ust swoich. 

⁸ Po udręce i sądzie został usunięty; 

a kto się przejmuje Jego losem? 

Tak! Zgładzono Go z krainy żyjących; 

za grzechy mego ludu został zbity na śmierć. 

⁹ Grób Mu wyznaczono między bezbożnymi, 

i w śmierci swej był [na równi] z bogaczem, 

chociaż nikomu nie wyrządził krzywdy 

i w Jego ustach kłamstwo nie postało. 

¹⁰ Spodobało się Panu zmiażdżyć Go cierpieniem. 

Jeśli On wyda swe życie na ofiarę za grzechy, 

ujrzy potomstwo, dni swe przedłuży, 

a wola Pańska spełni się przez Niego. 

¹¹ Po udrękach swej duszy, 

ujrzy światło i nim się nasyci. 

Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu, 

ich nieprawości On sam dźwigać będzie. 

¹² Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy, 

i posiądzie możnych jako zdobycz, 

za to, że Siebie na śmierć ofiarował 

i policzony został pomiędzy przestępców. 

A On poniósł grzechy wielu, 

i oręduje za przestępcami.